[HB] Triple Shots

posted on 21 Jun 2014 22:05 by adeya in Hummingbird
เอนทรีนี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมมินิคอมมู Hummingbird Coffee Shop
 
 
 
 
 
 
 
 
 
- I -
 
"ตัวปัญหา"
 
 
 
 
ทำอย่างไรดีเนี่ย??? ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะเกิดปัญหาแบบนี้ขึ้นระหว่างเรา?
 
 
 
...ที่ด้านหลังร้านกาแฟเปิดใหม่มีชายหนุ่มกับหญิงสาวคู่หนึ่งกำลังยืนคุยกันเงียบๆ ทั้งสองคนเป็นพนักงานในร้านกาแฟแห่งนี้ และเพิ่งคบหากันได้ไม่นานนัก แต่กลับมีมีภาระหนักอกคิดไม่ตกว่าจะทำอย่างไรดี ว่าหากสักวันหนึ่งมีใครเดินจากไป อีกฝ่ายหนึ่งจะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร...
 
"เรื่องแบบนี้พี่ตัดสินใจเองไม่ได้หรอกครับ" 
 
"แต่ว่า... พี่โอห์มคะถ้าปล่อยไว้แบบนี้เราทั้งคู่จะเดือดร้อนนะคะ"
 
"พี่รู้ครับ แต่เราคงปิดความลับนี้ไว้ไม่ได้ตลอดไปหรอกนะ ถ้าสักวันหนึ่งมีคนรู้คงอยู่ด้วยกันไม่ได้แหงๆ"
 
"นั่นสิคะ..." สาวเบือนหน้าไปอีกทาง ตอบกลับด้วยเสียงเศร้า "...จีนคงทำใจไม่ได้แน่เลยค่ะ"
 
 
 
สายตาสองคู่เคลื่อนลงไปมองเจ้าตัวน้อยในห่อผ้าขนหนูสีชมพูในอ้อมแขนเล็ก ดวงตากลมโตสีน้ำตาลแป๋วแหวว จ้องมองพ่อแม่อย่างสงสัยว่าทำไมถึงดูเคร้าสร้อยนัก พลางส่งเสียงออดอ้อนขอความรักกับทั้งสองคนอย่างเคย
 
 
 
"เมี้ยว...เมี้ยว"
 
"อย่ามาอ้อนกันสิ" วงแขนบอบบางโอบรัดเจ้าลูกแมวน้อยกระชับขึ้นอีกนิด "แบบนี้ใครจะปล่อยไว้ตัวเดียวได้ล่ะ"
 
"งั้น... พี่จะลองไปถามที่บ้านกับเพื่อนๆดูนะว่ามีใครอยากได้ลูกแมวไปเลี้ยงบ้าง"
 
"ดีค่ะ เดี๋ยวจีนจะถ่ายรูปลงเฟสด้วยเผื่อว่ามีใครสนใจรับไปเลี้ยง พวกเราจะได้ไม่ต้องกังวลว่าถ้าไม่มีใครมาดูแลมันจะหากินเองไม่ได้นะคะ"
 
"ตกลงตามนี้ เข้าใจมั้ยเจ้าลูกชิ้น" มือใหญ่เคลื่อนมาลูบหัวเจ้าเหมียว มันครางครือๆเบาๆ ฟังเหมือนเข้าใจที่ทั้งสองคนพูด "ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าจีนก็ตั้งชื่อมันว่า ลูกชิ้น เหมือนกันเลย"
 
"มันชอบกินลูกชิ้นนี่คะ"
 
"เออเนอะ พี่ก็เลี้ยงลูกชิ้นมันบ่อยๆเหมือนกัน" ชายหนุ่มหัวเราะ ส่วนหญิงสาวยิ้มพลางลูบขนลูกแมวอย่างอ่อนโยน
 
 
 
ทว่าครู่ต่อมามีเสียงเรียกจากในครัวให้คนหนึ่งไปช่วยอบคุกกี้ ส่วนอีกคนหนึ่งก็ต้องรีบไปช่วยคิดเงินและเคลียร์โต๊ะอาหาร ทำให้เจ้าเหมียวถูกทิ้งคว้างอยู่ในกล่องกระดาษข้างหลังร้านเพียงลำพัง แต่มันกลับดูเหมือนไม่ได้มีกังวลอะไรมากมาย
 
 
 
...ก็มีทั้งของเล่น กับลูกชิ้นและนมถ้วยเล็กวางอยู่ในกล่องให้พร้อมขนาดนั้นนี่นา
 
 
 
 
 
 
 
- II -
 
"อดใจไม่ไหว"
 
 
 
 
"สตอเบอร์รี่ชีสเค้ก กับไอซ์โกโก้แฟรบเป้ได้แล้วครับ" พนักกงานหนุ่มตัวสูงนำออร์เดอร์ไปเสิร์ฟให้ลูกค้าโต๊ะหนึ่ง แล้วเดินไปเก็บของบนโต๊ะที่ลูกค้ากินเสร็จกลับไปในครัว
 
 
 
ใครสักคนหนึ่งกำลังจ้องมองมาที่เขา...
 
 
 
ใครสักคนกำลังเรียกหาเขา...
 
 
 
แต่ชายหนุ่มไม่รู้สึกตัวจนกระทั้งก้มลงเก็บเอกสารบนพื้นที่ตกอยู่ใกล้ๆกับโต๊ะในมุมหลืบของร้าน เป็นที่นั่งของลูกค้ากิตติมศักดิ์คนหนึ่งได้สิทธิ์ตีตั๋วนั่งทำงานสอนพิเศษฟรีตลอดทั้งวัน
 
 
 
"คุณอัยย์ครับเอกสารหล่น..."
 
 
 
แทนที่จะเป็นสาวเซอร์ผมทรงซาลาเปานั่งอยู่ที่โต๊ะตัวนั้น กลับมีสาวน้อยในชุดกระโปรงโพคาดอทสีฟ้า โพกศรีษะด้วยผ้าสีชมพูลายทางนั่งอยู่เพียงลำพัง
 
 
 
อริญชย์มองชีทการบ้านภาษาอังกฤษที่มีรอยตรวจกากบาทพร้อยในมือสลับกับแม่หนูน้อย รู้สึกใจเต้นตึกตัก อยากเข้าไปเล่นด้วยเสียเดียวนั้น พลันนึกถึงน้องสาวตัวน้อยที่บ้าน เธอมีผมยาวนุ่มสลวย ตาโตบ้องแบ๊ว แถมแก้มยุ้ยน่าหยิกไม่แพ้กันเลย...
 
 
 
...ชักอดใจไม่ไหวซะแล้วสิ
 
ชายหนุ่มเดินเข้าไปใกล้ๆแต่แล้วก็ถอยหลังกลับมาหันซ้ายหันขวากลัวว่ามีใครคนอื่นมองเขาอยู่รึเปล่า แต่ก็ยังไม่ตัดใจเสียทีเดียว
 
 
 
ดวงตากลมๆ แววตาใสซื่อไร้เดียงสานั่นยังคงจ้องตรงมาที่เขา เหมือนกำลังจะบอกว่า..."พี่คะหนูนั่งคนเดียวเหงามากเลย พี่ชายเล่นกับหนูหน่อยสิคะ"
 
 
 
นิดเดียวน่า แค่นิดเดียวจะเป็นไรไปเล่า...ไม่คิดเปล่าหนุ่มร่างสูงเพรียวสูดลมหายใจอึดหนึ่งก่อนจะเดินเข้าไปใกล้โต๊ะตัวนั้นอีกครั้ง ระบายยิ้มเล็กๆผุดขึ้นบนใบหน้าโดยไม่รู้ตัว ขณะที่เขากำลังจะยื่นมือไปทักทายสาวน้อย กลับมีเสียงพูดดังขัดจังหวะขึ้น
 
 
 
"อยากเล่นกับน้องปาก้าของเค้าเหรอคะ" เสียงทักทายสดใสของลูกค้ากิตติมศักดิ์เจ้าของที่ตรงนั้น
 
"...!!!!!!" แขนยาวชักกลับมาอยู่ข้างลำตัวด้วยความเร็วแสง "ป เปล่านี่ครับ ผมแค่เก็บเอกสารให้เฉยๆ"
 
"แต่ท่าทางพี่ชายไม่เหมือนอย่างที่พูดเลยน้าาาา" มือเล็กอุ้มเจ้าตุ๊กตาอัลปาก้าสีชมพูหวานแหววขึ้นมาจับโบกมือทักทายอีกฝ่าย "อยากเล่นด้วยกันก็ได้น้า แม่เค้าไม่หวงหรอก"
 
 
 
อริญชย์มองสาวผมซาลาเปาดัดเสียงเล็กๆให้ดูเหมือนเด็กยิ่งทำให้เขาเขิน ระบายสีชมพูบนใบหน้าเริ่มแผ่ซ่านไปถึงใบหู เขาต้องรีบทำอะไรสักอย่างก่อนที่จะเก็บอาการไว้ไม่อยู่ 
 
 
 
"เปล่านี่ครับ ผมก็แค่จะเก็บเอกสารให้เฉยๆ" ว่าแล้วเจ้าตัวก็ยัดชีทการบ้านภาษาอังกฤษใส่มืออีกฝ่าย แล้วคว้าของไปเก็บในครัว หลังจากนั้นก็เลี่ยงไม่ไปเสิร์ฟอาหารแถบโต๊ะนั้นอยู่พักใหญ่ กว่าที่หัวใจจะสงบลง...
 
 
 
 
 
 
 
III
 
"วิงค์ละลายหัวใจ"
 
 
 
 
 
วันหนึ่งขณะที่อริญชย์กำลังยืนกดเครื่องคิดเงินค่าอหารให้ลูกค้า เด็กหนุ่มคนส่งของเข้ามานั่งชวนคุยที่เคานเตอร์ 
 
"คุณพี่โอห์มครับ น้องกล้ามีเรื่องสงสัยครับ"
 
"มีอะไรกล้า"
 
"ทำไมเวลาที่มีลูกค้าสาวๆเข้ามาในร้านพี่โอห์มจะต้องเลี่ยงให้พี่พัดไม่ก็ผมออกไปรับออร์เดอร์แทนทุกทีเลยล่ะครับ แบบนี้มันไม่เวิร์คเลยนะครับคุณพี่ เป็นพนักงานเสิร์ฟต้องรับลูกค้าได้หมดเลยสิครับทั้งเด็ก สตรี และคนสูงวัย..."
 
 
 
นิ้วที่กำลังจิ้มรายการหยุดชะงักไปชั่วขณะ... "...แล้วจะให้พี่ทำยังไง?"
 
 
 
เป็นความจริงที่อริญชย์ไม่ค่อยชอบเข้าหาผู้หญิงเท่าไหร่ และก็เป็นแค่เฉพาะกับหญิงสาวเท่านั้น เด็กกับคนแก่เขาสามารถเข้าหาได้แบบสบายๆ ถึงอย่างงั้นเขาก็ไม่ได้เป็นพวกที่ชอบไม้ป่าเดียวกัน เพียงแค่มีความหลังฝังใจที่ไม่อยากบอกให้ใครรู้ ถ้าเป็นการสนทนาทั่วๆไปเขาก็คุยกับหญิงสาวได้เหมือนคนอื่นๆ แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่เจอพวกที่ชอบพูดจาอ่อยหรือเข้าหาแบบถึงเนื้อถึงตัวเขาจะรู้สึกไม่ดีขึ้นมาทันที
 
 
 
"เอางี้น้องกล้ามีหลักสูตรรวบรัดให้คุณพี่ รับลองได้ผลล้านเปอร์เซนต์ สนใจมั้ยครับ" กล้าเอามือเท้าคางแล้วยักคิ้วให้ "คุณพี่ก็แค่...ยิ้มสิครับ"
 
"ยิ้ม?"
 
"โธ่ คุณพี่ยิ้มหน่อยสิครับ ไม่เคยมีใครบอกเหรอครับว่าคุณพี่เป็นคนหน้าตาดี"
 
 
 
คราวนี้มือที่ยื่นปกใส่ใบเสร็จสำหรับนำไปเก็บเงินลูกค้า อยู่ๆก็ปล่อยของหล่นเสียอย่างงั้น ดีที่สิปปภาสยื่นมือมาช้อนไว้ทันเสียก่อน เขาหันหน้ามองทั้งสองคนอย่างงุนงงก่อนจะเดินไปเก็บเงินลูกค้าต่อ
 
 
 
...มีคนพูดเหมือนกันแหละ ว่าหน้าตาเป็นเด็กลูกครึ่งมั่ง เหมือนนักร้องเกาหลีมั่ง เวลาไปเที่ยวหรือเดินเล่นในห้างบางทีก็มีคนเหลียวหลังมามอง แต่กลับไม่คิดว่าตัวเองหน้าตาดี...เขินซะมากกว่า
 
 
 
"คุณพี่ใจเย็นๆก่อนนะครับ น้องกล้าว่าถ้าจะให้ดีที่สุดเนี่ยต้องขยิบตาครับรับรองเลยสาวหัวใจละลายใแน่นอนครับ ทีนี้ไม่ว่าคุณพี่จะเสนอขายโปรโมชันของร้าน หรือเมนูอะไรไม่มีทางโดนปฏิเสธแน่นอนครับน้องกล้าเอาผมเป็นประกันเลย ถ้าพวกเราขายของได้เยอะพี่นกเป็นปลื้มแน่นอนเลยครับ"
 
 
 
พนักงงานรุ่นพี่ยังดูเหมือนจะไม่เข้าใจเหตุผลเท่าไหร่ แต่ถ้ามันจะทำให้เขาสามารถปฏิบัติกับหญิงสาวได้ดีขึ้นมันก็น่าจะลองดู(ละมั้ง?)
 
 
 
"เอาไงครับคุณพี่จะลองดูก่อนมั้ยครับ" เจ้าน้องตัวยุ่งเสนอ "โต๊ะริมหน้าต่างทางโน้นน่ะครับ มีสาวๆสองสามคนท่าทางเรียบร้อยลองโต๊ะนี้ดีมั้ยครับ"
 
"..." อีกฝ่ายผงกหัวให้นิ่งๆ เป็นอันตกลง
 
"งั้นเดี๋ยวน้องกล้าจะบอกวิธีให้นะครับ"
 
 
 
หลังจากฟังขั้นตอนขยิบตาพิชิตใจสาวของกล้ารบแล้ว อริญชย์ก็เดินถือถาดใส่กาแฟกับพายแอปเปิ้ลไปเสิร์ฟ ขายาวที่เคยย่างก้าวอย่างคล่องแคล่วดูเหมือนจะช้ากว่าปกติ มือที่ถือถาดอาหารก็ดูเหมือนจะสั่นเล็กน้อย อย่างไรก็ตามมาถึงขั้นนี้แล้วจะถอยได้ยังไง เขาอายุขนาดที่เรียกว่าเป็นหนุ่มเต็มตัวแล้วจะให้เด็กวัยกระเตาะมาคอยสอนทำนู่นทำนี่ได้ยังไง
 
 
 
 
พอไปถึงที่โต๊ะนะครับค่อยๆวางถาดลง...
 
 
 
 
เอาของออกจากถาด พอวางของชิ้นสุดท้ายแล้วเก็บถาดไว้กับตัว เงยหน้า 45 องศา มืออีกข้างหนึ่งปาดผม แล้วขยิบตาพร้อมกับยิ้มให้เลยครับเป๊ะ!
 
 
 
 
"ลาเต้ร้อนกับพายแอปเปิ้ลครับ"
 
 
 
 
สงหรณ์ใจเมนูนี้เป็นของโปรดของลูกค้าขาประจำสักคนหนึ่ง แต่เจ้าตัวไม่มีเวลาให้คิดหาคำตอบแม้แต่วินาทีเดียว ทันทีที่ทำตามสเตปวิงค์ละลายหัวใจสาว ทุกอย่างถูกต้องตามจังหวะเป๊ะ ...แต่มีสิ่งที่เขาพลาดเพียงอย่างเดียวคือ ภาพที่เห็นตรงหน้าไม่ใช่หญิงสาว
 
 
 
 
แต่กลับเป็นหนุ่มวัยกลางคน สวมแว่นตาหนากรอบดำ นั่งถือแก้วกาแฟค้างกลางอากาศ
 
 
 
 
เฮ้ยยย...คุณธันว์นี่นา!!! ถึงว่าเมนูนี้มันคุ้นๆ ...หมดกันแล้วหน้าตรู ไม่น่าบ้าจี้ทำตามเจ้ากล้ามันเล๊ยยยย
 
 
 
".........................." ฝ่ายตรงข้ามไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ยิ้มให้เหมือนปกติ แต่จริงๆอยากจะระเบิดหัวเราะออกมาเต็มแก่แล้ว
 
"...ข ขอโทษครับ ผ ผงเข้าตาน่ะครับ" 
 
 
 
 
แล้วเขารีบเดินกลับไปทีเคาน์เตอร์ กระโจนเข้าล็อคคอกูรูจีบสาวเข้าไปหลังร้านทันที
 
"คุณน้องกล้าครับพี่มีเรื่องจะคุยด้วย..."
 
 
 
 
 
[END]
 
 
 
 
Talks.
 
- สืบเนื่องเป็นวันเกิดของตัวเองเลยเกิดอาการบ้าพลังเล็กน้อย ฮา ...จริงๆเรื่องสันสามเรื่องนี้ตั้งใจว่าจะวาดการ์ตูนเอาค่ะ แต่สกิลการวาดผู้ชายต่ำมากกลัวฟิลที่ออกมามันจะไม่ได้อย่างที่คิด เลยเอากลับมาเขียนเป็นเฟลชฟิคแทน เอาลูกชายไปปลดล็อคกับเมมเบอร์หลายๆคนกัน Cool
 
- ฝากเช็คคาร์ด้วยนะคะ @satan-lucus @alyssa-cubic @aki657 ถ้าผิดตรงไหน/ให้เพิ่มตรงไหนเม้นต์บอกได้เลยค่ะ 
 
- อันนี้ไม่เกี่ยวกับอีเวนท์ ที่สองนะคะ อันนั้นเดี๋ยวจะเข็นออกมาทีหลัง เอาอันนี้มาต๊ะไว้ก่อน เผื่อส่งไม่ทันเดือนนี้ #ซะงั้น
 
- เพื่อมีใครอยากเห็นหน้า เจ้าลูกชิ้น เป็นแมวสีขาวดำ เพศเมียค่ะ นิสัยขี้อ้อน ชอบกินลูกชิ้นปลาที่สุด Money mouth
 
 
 
ขอบคุณที่แวะมาอ่านค่ะ เจอกันเอนทรีหน้าน้า Money mouth
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ป๊าดดดดดดดดด
น้องโอห์มคะ ขี้อายอย่างนี้จะไปทันอะไรคะ มันต้องอับด้านสิอับด้านนน แบ่งความด้านจากคุณน้องกล้าไปมั่งจะเป็นพระคุณมาก 5555555

แล้วน้องโอห์มคะ เชื่อใครไม่เชื่อไปเชื่อคุณน้องกล้านะคะ ตายค่ะตาย งานนี้หน้าแตกหมอไม่รับเย็บ ลุงธันว์คงขำตาย 55555

เจ๊อี้กระซิบแว่วมาว่า คงต้องจัดคอร์สอบรมมารยาชายให้น้องโอห์มแล้วล่ะค่ะ

#8 By Fern-CS#4 on 2014-07-22 20:20

สาวจีนกับเจ้าลูกชิ้นน่ารักกก เห็นแล้วอยากจับมาฟัดทั้งคู่เลยค่ะ 

พี่โอห์มนี่.. จริง ๆ แล้วเป็นไทป์เหยื่อหรือเปล่านะ มาเจออัยย์กับหนุ่มกล้าเข้า ก็หนีไม่พ้นว่าจะโดนแกล้งเอาน่ะซี

จริง ๆ แล้วพี่โอห์มน่ารักนะคะนี่ เป็นหนุ่มมุ้งมิ้งน่าหยอกจริง ๆ ค่ะ พอจะเข้าใจความรู้สึกของคนแกล้งขึ้นมาบ้างเหมือนกัน แบบว่าเห็นแล้วมันเขี้ยวนักค่ะ

ขำพรืดที่เรื่องสุดท้าย ตายแล้ว สงสารพี่โอห์มเหลือเกิน ฮ่า ๆ ๆ 

#7 By ::376SEC:: on 2014-07-03 02:22

แงงงงง วิ๊งละลายใจจริงๆ ด้วย 5555555555
อ่านไปก็สงสารพี่โอห์มไปจับใจ จริงๆ ตั้งกะปาก้าแล้วนา ยิ่งรีแอคน่าแกล้งแบบนั้นเดี๋ยวเจ้าแม่เธอจับอาการได้จะยิ่งแหย่พี่โอห์มจะยิ่งแย่เอานะคะ คึคึคึคึ open-mounthed smile open-mounthed smile open-mounthed smile

#6 By S-SMILE on 2014-06-25 10:18

โอ้ยยยยย เขียนได้น่ารักมากเลยค่ะพี่หวานนน ขอบคุณที่เอาเจ้าจีนมาเล่นนะคะ 555

แต่ละเรื่องนี้ก็คนละฟีลต่าง ๆ กันไปเนอะ น่ารักทุกเรื่องเลยค่ะ 5555

โอห์มนี่เอาจริง ๆ ไทป์เหยื่อใช่มั้ยคะ จะเป็นไทป์ปกติก็แค่ตอนอยู่กับจีนเนอะ 5555

อัยย์ตลกกกกกกก น่ารักกกก ทำเอาโอห์มเขินหนีไปเลยยยยย 555555555555555555555555555555555555555555

แต่เรื่องสุดท้ายฮาสุดค่ะ ฮาไม่ไหวจะเคลียร์ หัวเราะจนน้ำตาไหล โอ้ยยยยยยยย

กล้าคะ กู้ดจ็อบค่ะ 555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555 big smile big smile big smile confused smile confused smile confused smile

#5 By ~ คุณใบเตย ~ on 2014-06-23 21:46

@aki657 อูววว ลบเขียนใหม่เลยเหรอคะ ดีใจจังที่ฟิคนี้จุดประกายไอเดียได้ขนาดนั้น แถมยังอัพต่อยอดไวมากอ่ะค่ะ  ยังไงก็ขอบคุณอีกครั้งค่ะ surprised smile cry

@alyssa-cubic พี่ชอบทั้งสามเรื่อง มันมีรสชาติต่างกันดี ของจีนออกแนวอบอุ่น ของอัยย์ก็มุ้งมิ้งดี อยากหลอกคนอ่าน ขนาดเอารูปน้องปาก้าไปเซิร์จหารูปเต็มๆว่านางใส่ชุดอะไรกันแน่ (แต่ดันลืมไม่ว่าแม่เค้าก็เป็นคนอ่านจะไม่รู้เชียวเหรอ 555) ส่วนของธันว์นี่ตั้งใจแกล้งลูกชายตั้งแต่แรก ฮา ตอนจบอยากให้โดนแซวมากๆ แต่กลัวผิดคาร์เลยเอาไว้เท่านี้ก่อน 5555+ confused smile

โอห์มเก๊กเพราะไม่ถูกกับผู้หญิงมากกว่า ถ้าสนิทกันแล้วก็มีโมเม้นต์น่ารักโมเอ้ให้เห็นค่ะ  surprised smile

#4 By Adeya on 2014-06-23 09:07

ขออนุญาตไปต่อยอดนะครับ // เดี๋ยวลบที่เขียนไว้เมื่อคืนทิ้งทั้งยวง อันนี้น่าจะเด็ดกว่า 555

#3 By aki on 2014-06-22 15:57

ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก 

มีแค่น้องจีนคนเดียวที่ยังดีกับพี่โอห์ม นอกนั้นแบบ...............โดยเฉพาะเรื่องสุดท้าย 555555555555555555 #เก็บเศษหน้าไปด้วยพ่อลูกชาย   #กล้าคะยูว์เลิศมาก

ชอบเรื่องสุดท้ายที่สุด อิจฉาคุณธันว์ได้เห็นของดีค่ะ แหม่ ถ้าเรารู้ก่อนจะตั้งกล้องถ่าย ฮาไม่ไหวจะเคลียร์ 

บทอัยย์ผ่านฉลุยค่ะ 

ปล. หลงเสน่ห์น้องปาก้าแล้วล่ะซี่ บอกแล้วแม่ไม่หวง มาเล่นได้น้า #จะตั้งล่อไว้ทุกวันเลยค่ะคุณ นี่คือเพราะไม่สนิทโอห์มเลยพยายามเก๊กแมนไม่โมเอ้อยู่รึเปล่าคะเนี่ย ๕๕๕๕๕๕๕

#2 By *Alyssa* on 2014-06-22 15:54

อยากแซว อยากแซว อยากแซว 555

ไม่หลุดครับ อาการอาจมีเลิกคิ้วขึ้นนิดนึง แล้วยิ้มนั่นล่ะ ถึงจะอยากแซวแค่ไหน แต่สายตาคงชัดพอให้โอห์มรู้แล้วล่ะ ว่าในหัวคิดอะไรอยู่ ที่ยังไม่พูด อาจเพราะยังไม่สนิทกันมาก (ถ้าเจ้ากล้าล่ะไม่แน่) แต่ถ้าเริ่มสนิทขึ้นเมื่อไหร่นะ หึหึหึ

#1 By aki on 2014-06-22 07:06