[HB] First Time

posted on 13 Jun 2014 13:02 by adeya in Hummingbird
 
เอนทรีนี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมมินิคอมมู Hummingbird Coffee Shop
 
 
 
 
 
 
 
Timeline: ปลายเดือนมีนาคม 2557
 
Mentioned: ณชนก(อี้) , มานิตา(ตา) , มิลินทร์(มิ้นท์), กล้ารบ(กล้า) , สิปปภาส(พัด) 
 
Previous Entry: [HB] Before the First Time *ควรอ่านก่อนนะคะ*
 
 
 
 
 
"...คุณคนเมื่อเช้า"
 
 
 
 
 
ใบหน้าของหญิงสาวที่เพิ่งลาจากกันมาไม่กี่ชั่วโมงปรากฎที่ตรงหน้าผมอีกครั้งอย่างไม่คาดคิด ทั้งที่ไม่ใช่คนรู้จักกัน แต่กลับได้เจอกันอีกราวกับว่าโชคชะตาต้องกันอะไรอย่างงั้นรึเปล่า ...คงไม่ใช่หรอกมั้ง?
 
 
 
 
 
นอนไม่พอ...ภาพหลอนป่าววะ? 
 
 
 
 
 
"ส สวัสดีครับ คุณคือเจ้าของร้านรึเปล่าครับ?" ผมถามย้ำอีกทีเพื่อให้แน่ใจว่าใช่คนที่ตามหา
 
"ใช่ค่ะ" สาวแว่นมองอย่างฉงน "...คุณมาสมัครงานใช่มั้ยคะ?"
 
"ใช่ครับ"
 
"งั้นเชิญทางนี้ค่ะ" เธอกวักมือให้ผมเดินตามไปที่ห้องทำงานที่อยู่ส่วนหลังของร้าน
 
 
 
 
 
ขณะที่ก้าวเท้าตามหลังสาวตัวเล็ก ผมลอบมองดูบรรยากาศและการตกแต่งภายในร้านภายในร้าน อื้อฮื้อ...ร้านนี้น่าจะสวยและหรูหราใกล้เคียงกับห้องอาหารในโรงแรมของพ่อผมเลย สไตล์การตกแต่งแบบวินเทจ โต๊ะอาหารพื้นเป็นหินอ่อนขัดเงาวับ เก้าอี้ไม้ฉลุสีเทาสีขาว โคมไฟระย้า ผนังห้องสีเขาดำ ยังมีของบางส่วนยังคงอยู่ในกล่องพัสดุที่กองอยู่ข้างผนังห้องไม่ได้นำออกมา แต่ทุกอย่างที่ถูกจัดวางแล้วดูลงตัวไปหมด นี่ขนาดยังจัดร้านไม่เสร็จนะเนี่ย ตอนเปิดร้านจริงๆคงจะสวยน่าดู... 
 
 
 
 
 
"เชิญนั่งค่ะ" เจ้าของร้านผายมือให้ผมนั่งที่เก้าอี้หน้าโต๊ะทำงาน "คุณจะมาสมัครงานตำแหน่งไหนคะ?"
 
"ขอบคุณครับ" ผมยื่นซองเอกสารสำหรับสมัครงานส่งให้ก่อนจะนั่งลง "...ผมมาสมัครเป็นพนักงานเสิร์ฟประจำครับ"
 
 
 
 
 
 
เธอขยับแว่นและเปิดซองเอกสารพลิกดูทีละแผ่นเงียบๆ...
 
 
 
 
 
 
แล้วความเงียบดูดกลืนเราสองคนไปสักครู่หนึ่ง ผมเริ่มรู้สึกเกร็งนิดหน่อย แอบเหลือบมองอีกฝ่ายเป็นระยะๆ ลองเดาดูว่าเธอจะยิงคำถามอะไรใส่ผม แต่พอยิ่งเห็นคิ้วเส้นบางวิ่งเข้าหากันก็เริ่มอึดอัด ก่อนจะตัดสินใจเป็นฝ่ายชวนคุยเสียเอง
 
 
 
 
 
...แค่งานร้านกาแฟเอง คุยแบบกันเองคงได้มั้ง?
 
 
 
 
 
"ไม่น่าเชื่อเลยนะครับว่าจะได้มาเจอกันอีก..." อ้าว...ลืมถามชื่อเค้าแฮะ "คุณ......" 
 
"ณชนกค่ะ เรียก นก แล้วกันค่ะ" ดวงตาเล็กหลังกรอบแว่นสีส้มเคลื่อนไปสะดุดบางอย่างในใบประวัติส่วนตัวผม "เอ๊ะ คุณอายุน้อยกว่านี่นา งั้นเรียก พี่นกนะคะ แล้วน้องชื่ออะไรคะ"
 
"ครับ" อ่อ...อายุมากกว่าหรอกเหรอเนี่ย หน้าเด็กแฮะ "เรียกโอห์มก็ได้ครับพี่น..."
 
 
 
 
 
ยังไม่ทันจะตอบคำถามจบ ทันใดนั้นประตูห้องทำงานก็เปิดผ่างออกกระแทกกับผนังดังปัง เด็กหนุ่มร่างสูง ผิวสีแทน ผมยาวยุ่งกระเซิงวิ่งเข้ามา
 
"เจ้คร้าบบบบบบบบ รถขนกระถาง ดิน ปุ๋ยมาแล้วจะให้วางตรงไหนดีครับ เดี๋ยวผมจะได้ทำต้นไม้ให้"
 
"วางไว้ตรงข้างหลังร้านก่อนแล้วกัน มีกระถาง 30 ใบ ดินกับปุ๋ยอย่างละ 50 ถุง กุหลาบแดง 3 ชมพู 5 คุณนายตื่นสาย 5 ดาวเรือง 10 แล้วก็โกสนอีก 10 นับให้ครบด้วยนะ"
 
"ครับเจ้" เด็กหนุ่มยกมือสองข้างขึ้นกางออกนับตาม ...ผมว่าถึงจะยกนิ้วเท้าขึ้นมาช่วยนับด้วยก็คงไม่พอ แอบเป็นห่วงแทนนิดหน่อย
 
"...เดี๋ยวกล้า"
 
"ครับเจ้?" ยังไม่หมดอีกรึนั่น...?
 
"30"
 
"อะไรครับ..." สองคนนี้กำลังส่งโค๊ดลับบางอย่างรึไง??? สาวแว่นส่งสายตาชวนสะกิดใจอะไรบางอย่าง และดูเหมือนจะทำให้อีกฝ่ายก็เหมือนนึกออกในทันที "ขอโต๊ดคร้าบบบเจ้าของร้าน ผมไม่เรียกเจ้อีกแล้วน้าค้าบบบบ"
 
"รีบๆไปเลยก่อนที่พี่จะเหมาที่พูดมานั่น 50 รวมค่าโทษที่ไม่เคาะประตูก่อนเข้ามาด้วย" นิ้วเรียวเล็กขยับไปมาบนสมุดบัญชี แต่ไม่มีตัวเลขปรากฎเพิ่มลงในนั้น "...แล้วก็ถ้าได้ของมาไม่ครบพี่จะหักเงินตามราคาของนะ"
 
"อูยยยย ไปแล้วค้าบผมเดี๋ยวลืม..." เด็กหนุ่มคนนั้นรีบแจ้นออกไปทันที 
 
 
 
 
ชักไม่แน่ใจแล้วแฮะว่าน้องคนนั้นจะทำได้อย่างที่ว่ารึเปล่า ...ผู้หญิงคนนี้ดูเฮี้ยบผิดจากตอนที่เจอที่บริษัทเมื่อเช้าเลย... สาวใสซื่อ นิ่มนวล ไร้พิษภัย คนนั้นใช่คนเดียวกับคนนี้รึเปล่าวะ?
 
 
 
 
"น้องโอห์มเรียนจบทางวิศวะ มีใบรับรองวิชาชีพแล้วด้วย ทำไมถึงอยากทำงานร้านกาแฟล่ะคะ?" คำถามแรกมาแล้ว ...ยากชิบ  
 
"ผมอยากลองทำงานใหม่ๆที่ไม่ใช่งานในสายอาชีพตัวเองดูบ้างครับ ร้านกาแฟก็เป็นงานหนึ่งที่ผมสนใจครับ ดูเป็นงานที่เรียบง่ายแต่แฝงศาสตร์และศิลป์การทำอาหารและเครื่องดื่มต่างๆไว้มากมาย เลยลองสมัครหาประสบการณ์น่ะครับ" 
 
"แต่ว่าไม่เสียดายงานประจำที่เก่าเหรอคะ ถ้าอยู่ที่นั่นน่าจะได้ค่าแรงสูงกว่า โอกาสก้าวหน้ามีมากกว่านะคะ"
 
"บริษัทนั้นผมเป็นหุ้นส่วนกับเพื่อนครับ จะกลับไปทำเมื่อไหร่ก็ได้ครับ" 
 
"ที่ผ่านมาเคยทำงานอะไรมาบ้างคะ?"
 
"เคยเป็นวิศวกรในโรงงานทำเครื่องปรับอากาศ(ของลุง) พนักงานขายแผนกเครื่องใช้ไฟฟ้าในห้าง เป็นผู้ช่วยครูสอนวิชาพละโรงเรียนประถม เป็นไลฟ์การ์ดที่สระว่ายน้ำ แล้วก็เล่นดนตรีในบาร์กับเพื่อนๆบ้าง" ...ที่พูดไปบางงานก็ทำนานหลายเดือน บางงานก็ทำแค่อาทิตย์เดียว น้อยสุดก็สามวัน...อย่าถามเลยว่างานอะไรเลย ไม่ว่าใครก็ตามถ้าเห็นกระเทยร่างยักษ์แกล้งจมน้ำเพื่อให้คุณช่วยผายปอดให้ ก็คงไม่อยากกลับทำงานนั้นอีกแหงๆ 
 
"แหม เปลี่ยนงานมาหลายที่เลยนะคะ..." สีหน้าคนถามดูมีกังวลพิลึก "มีปัญหาอะไรรึเปล่าคะ?" 
 
"ไม่มีครับ ผมแค่รู้สึกว่าไม่ใช่งานที่อยากทำเลยออกครับ"
 
 
 
 
 
ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขัดจังหวะสนทนาอีกครั้ง
 
 
 
 
 
ประตูไม้แกะสลักเปิดออกอีกครั้ง คราวนี้มีหญิงสาว 2 คน เดินเข้ามา คนหนึ่งตัวสูงเพรียว ผมบ๊อบสั้น ผิวขาว หน้าตาดูห้าวๆ สวมเสื้อยืดกางเกงยีนส์แบบสบายๆ ดูเผินๆเหมือนสาวทอมบอย เธอเดินถือถาดใส่บราวนี่ กลิ่นหอมของช็อกโกแลตลอยฟุ้งเข้ามาในห้อง ชวนให้รู้สึกหิวเลยทีเดียว ส่วนผู้หญิงอีกคนหนึ่งดูเด็กกว่า ตัวเล็กกว่า ผมยาว ตากลม ผิวขาวออกสีแทนนิดๆ ถึงจะแต่งตัวแมนๆแต่ดูเป็นผู้หญิงมากกว่า เดินตามกันมาพร้อมกับในมือถือ ถาดวางแก้วกาแฟร้อน กลิ่นกาแฟสดชงใหม่ๆ ก็หอมไม่แพ้บราวนี่เลย
 
"ขอโทษค่ะพี่นก พอดีตาเพิ่งอบบราวนี่เสร็จแล้วเครื่องชงกาแฟก็ใช้ได้แล้วเลยรีบเอามาให้ชิมตอนยังอุ่นๆอยู่ค่ะ"
 
"ขอบคุณจ้ะตา" 
 
"เอ่อ คนนี้..." ผู้หญิงตัวสูงหันมามองผมสลับกับเจ้าของร้าน
 
"น้องเค้ามาสมัครเป็นพนักงงานเสิร์ฟจ้ะ ตามาก็ดีแล้วมาช่วยพี่สัมภาษณ์หน่อยสิ" 
 
"อ่อ ก็ได้ค่ะพี่นก" สาวตัวสูงตอบตกลงแล้วหันหน้ามาหาผมอีกครั้ง "สวัสดีค่ะ พี่ชื่อมานิตา เรียกพี่ตาก็ได้นะ พี่เป็นเชฟที่่ร้านนี้"
 
"สวัสดีครับ ผมโอห์ม ครับ" ว้าว...ได้ยินคำว่าเชฟแล้วรู้สึกว่าพี่เท่มากขึ้นกว่าเดิมอีกนะครับ ผมลุกขึ้นเลื่อนเก้าอี้ให้เธอนั่ง "เชิญนั่งครับ"
 
"โห..." อยู่ๆคุณพี่ตาก็อุทาน "ตัวโตจัง น้องสูงเท่าไหร่คะเนี่ย"
 
"191 ครับ" พอยืนใกล้กันแล้วพี่คนนี้ตัวสูงประมาณไหล่ผมนะ "แต่ผมว่าพี่ก็ตัวสูงเหมือนกันนะครับ(สูงกว่าผู้หญิงที่ผมรู้จักทุกคนเลย)"
 
"หน้าตาน้องก็ออกแนวเกาหลีนะคะ เป็นลูกครึ่งรึเปล่าเนี่ย"
 
"เปล่าครับผมคนไทย" แหม...พูดแบบนี้ก็เขินสิครับ 
 
 
 
 
ผมยกมือเกาหัว เผลอก้าวถอยหลังไปไปเกือบชนเด็กสาวที่เดินมากับพี่ตา
 
 
 
 
 
"ขอโทษครับ"
 
"ไม่เป็นไรค่ะ" ดวงตากลมโตยิ้มเป็นสระอิ มองตรงมาที่ผม อ่อ...คงขำผมมั้ง "อ่อ พี่ตาคะ งั้นมิ้นท์ขอตัวไปช่วยพี่พัดจัดร้านนะคะ"
 
 
 
 
น้องคนนี้วางถาดกาแฟไว้บนโต๊ะเดินออกจากห้องไป เธอคือ...พนักงานเสิร์ฟหญิงคนแรกที่ผมเจอ เป็นเด็กสาวที่ดูไม่แมนเท่าพี่ตาแต่ก็ไม่หวานเหมือนเด็กสาวทั่วไป ก็ดีนะถ้าได้งานที่นี่คงคุยด้วยสบายๆแบบพี่น้อง ถ้าเจอสาวเงียบๆ เรียบร้อย ขี้อาย ผมคงลำบากใจระดับนึงล่ะ
 
 
 
 
"กาแฟรสชาติดีนะ" พี่นกยกถ้วยกาแฟขึ้นมาจิบ
 
"อันนั้นมาจากเครื่องสีแดงค่ะ ตาก็ชอบรสชาติของเครื่องนี้ แต่เสียอย่างเดียวมันต้องเสียเวลารอน้ำหยุดไหล"
 
"เครื่องชงกาแฟรุ่นเก่าๆอายุงานมากกว่าสิปปีจะเป็นแบบนั้นครับ แต่เครื่องรุ่นใหม่น้ำจะหยุดตามชนิดกาแฟที่เลือกไว้ ปรับรสชาติเข้ม-อ่อนได้หลายรสด้วยครับ" 
 
"ใช่ค่ะ" พี่ตาพยักหน้า "รู้เรื่องเครื่องชงกาแฟด้วยเหรอคะ?"
 
"ก็น้องคนนี้เขาเป็นคนซ่อม ทั้ง 2 เครื่องที่พี่ยกกลับมานั่นแหละ..." พี่นกพูดพร้อมกับส่งประวัติผมให้พี่ตาอ่าน และเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นที่บริษัทของผมกับเพื่อนให้ฟังแบบย่อๆ
 
"ว้าว แบบนี้ ถ้าที่ร้านมีอะไรเสียอีกก็ซ่อมให้ได้เลยสินะคะ"
 
"และก็คงฟรีด้วยใช่มั้ยคะ?" ถามนี่เล่นหรือจริงเนี่ย?! ...ดูจากแววตาวิ้งค์ๆนั่นคงไม่ใช่เล่นๆแล้วล่ะมั้ง
 
"...ถ้าซ่อมฟรีนี่รับไว้เลยนะคะพี่นก" พี่ตาเก็บเอกสารเข้าซอง "หน้าตาแบบนี้พวกเด็กวัยรุ่นกับสาวๆคงชอบ จะได้มีลูกค้าเข้าร้านเยอะๆไงคะ" 
 
 
 
 
 
 
".............!!!!!" ห๊ะ....??!!! ไม่รู้จะพูดอะไรต่อเลยครับทีนี้ .....ผมกำลังสัมภาษณ์งานหรือต่อรองค่าตัวกันแน่ครับ 
 
 
 
 
 
ตึง...!!! เสียงเหมือนระฆังช่วยชีวิต แต่ความจริงเป็นเสียงเครื่องตัดไฟทำงาน ตอนนี้ไฟดับทั้งร้าน แต่ในห้องนี้ยังมีแสงสว่างจากหน้าต่างส่องเข้ามาเลยไม่มืดเท่าไหร่ ผมว่าน่าจะมีอะไรช็อตสักอย่าง...
 
 
 
 
 
ครู่ต่อมา มีหนุ่มแว่นตัวสูงใหญ่ สวมชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์เปิดประตูเข้ามาในห้อง
 
"น้องพัดทำไมไฟดับล่ะคะ เฉพาะที่ร้านเราหรือละแวกนี้ด้วยคะ?"
 
"เฉพาะร้านเราครับพี่นก เมื่อครู่นี้น้องกล้ายกกระถางต้นไม้ไปเก็บหลังร้าน ...ทำกระถางมังกรตกใส่ปั้มน้ำครับ"
 
"...โอเคค่ะน้องพัด เดี๋ยวพี่ไปดู" เมื่อได้ยินแบบนี้แล้วเขาก็เดินออกไป ส่วนพี่นกนั่งขมวดคิ้วทำปากขมุบขมิบเหมือนบ่นอะไรสักอย่างคนเดียว "น้องโอห์มคะ เริ่มงานวันนี้ได้เลยรึเปล่าคะ?"
 
"ก...ก็ได้ครับ เพื่อนผมรู้แล้วว่าจะมาสมัครงานที่นี่" อย่าบอกนะว่า... "พี่นกจะให้ผมไปดูปั้มน้ำใช่มั้ยครับ"
 
"คงไม่มีใครดูได้นอกจากน้องแล้วล่ะค่ะ" ดวงตาเล็กหยีเท่าเม็ดน้อยหน่าส่งยิ้มมาอีกแล้ว คราวนี้รู้สึกกดดันมากกว่าเมื่อตะกี้เสียอีก
 
"......ค ครับ"
 
"งั้นตกลงตามนี้ เดี๋ยวรายละเอียดงานค่อยๆคุยกันระหว่างที่ดูปั้มก็ได้ค่ะ"
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
 
 
สรุปว่านี่คือครั้งแรกที่ผมได้รู้จักร้าน Hummingbird Coffee Shop ครับ
ผมรู้สึกเหมือนชะตาลิขิตให้มาที่นี่ตั้งแต่เจอเจ้าของร้าน
งานนี้จะสนุกอย่างที่คิดหรือไม่สุดที่จะเดาได้
แต่ที่แน่ๆ...................
ผมว่าผมคงเหนื่อยอีกเยอะเลยครับ
 
 
 
 
 
 
[END]
 
 
 
 
สรุป.
- โอห์มมาสมัครงานที่ร้านฮัมมิงเบิร์ดและได้พบกับอี้อีกครั้ง
 
- ระหว่างนั่งสัมภาษณ์ได้พบกับกล้า ตา มิ้นท์ และพัด เป็นครั้งแรก รู้สึกกับกล้าและมิ้นท์แบบน้องชายและน้องสาว ตาจะเป็นแบบพี่สาวเท่ๆ แอบปลื้มนิดๆที่ได้เจอกับเชฟทำอาหาร(เคยเจอเชฟที่โรงแรมหรูๆของพ่อตั้งแต่เด็กๆแล้วรู้สึกว่าเชฟเป็นอาชีพที่ดูเท่) พัดยังไม่รู้สึกอะไรเพราะเจอกันแปปเดียว แต่หลังจากนี้น่าจะรู้สึกแบบปนๆกันทั้งน้องและเพื่อนร่วมงาน(ชะตากรรม) ส่วนอี้เป็น....เจ้าแม่คุมร้าน 
 
- รู้สึกว่าอี้ไม่เหมือนหญิงสาวที่เคยเจอที่บริษัทเดิม
 
- ได้รับเข้าทำงานแบบมึนๆ เหมือนโดนกดดันยังไงไม่รู้ //แอบสะพรึง Foot in mouth
 
 
 
Talks.
-ในที่สุดก็ปั่นเสร็จเสียทีกับเอนทรี First Time อยากให้โอห์มได้พบกับตัวตะครหลายๆคนค่ะ แต่ดูจากไทม์มิ่งแล้วน่าเสียดายบางคนที่ไม่ได้เจอ ไม่เป็นไรเอนทรีต่อๆไปเราจะเข้าไปหานะคะ
 
- ฝาก @korncubic @bluefire @376sec @irindel เช็คคาร์ลูกๆด้วยนะคะ ถ้าจะให้แก้ไขตรงไหนเม้นบอกได้เลยจ้า Money mouth
 
 
 
 
แล้วเจอกันเอนทรีหน้าค่ะ
//วิ่งกลับไปปั่นงานต่อ ฟิ้วววววว.....
 

Comment

Comment:

Tweet

ก๊ากกกกก
หมดกัน ภาพลักษณ์สาวน้อยของแม่เจ้าประคุณณชนก หายวับภายในตอนเดียว โถ่ ๆ น้องโอห์มจ๋า จากนางฟ้ากลายเป็นนางมารกันเลยทีเดียวนะ
งานนี้ได้น้องโอห์มมาประจำร้านนี่โชคหลายชั้นเทียวค่ะ เรียกลูกค้าเอย ช่างประจำร้านเอย เริดเลอมากกก // เจ๊อี้ยิ้มแป้นกันเลยทีเดียว

กล้าเอ้ยยย เรียกแบบนี้ซักวันแกคงโดนหักเงินเดือนหมดตัวแน่

หมายเหตุ ไหงเค้านับดอกไม้ที่เจ๊อี้สั่งได้สามสิบสามอย่างคะเนี่ย 55555

#8 By Fern-CS#4 on 2014-07-05 02:17

คุ้มแน่ๆ ค่ะพี่โอห์ม //เรามั่นใจว่าเจ้อี้จะใช้พี่โอห์มจนกว่าจะหมดลมหายใจ #นี่ก็เว่อร์

ยังงี้ไฟเสีย น้ำไม่ไหล ไฟตก คอมค้าง พี่โอห์มช่วยได้หมดไหมคะนี่ open-mounthed smile open-mounthed smile  //ไม่ใช่แหล่วววว

#7 By S-SMILE on 2014-06-25 09:57

ชอบโอห์มมากเลยค่ะ >< จะกลายพี่ชายสารพัดด้านในร้านแล้วสินะเนี่ย 555
(แวะมาเช็คคาร์ด้วย ขอโทษนะคะที่มาช้า โอเคทุกอย่างเลยค่ะ แถมมิ้นท์ก็แทนตัวเองว่ามิ้นท์ด้วย ตรงตาสระอิก็ชอบ><) 
ไว้มาเล่นด้วยกันอีกนะคะ 

#6 By Northstream on 2014-06-18 00:50

@irindel จะตอบแทนอะไรพี่ครับน้องกล้า //ฟังดูน่าขนลุกนะนั่น sad smile
@alyssa-cubic ท่อนจบนั่น...ไม่ได้ท้อครับ แค่เตรียมใจเฉยๆ มีอะไรให้ช่วยก็ยินดีครับ big smile //ส่งลูกชายมาเซอร์วิสสาวๆอยู่แล้วค่ะ จะแกล้งหรือใช้งานยังไงก็ไม่บ่นค่ะ ตามสบาย คิกๆ 
อ่าาา...เม้นต์#4นั่น ต้องรอดูกันต่อไปนะคะ question

#5 By Adeya on 2014-06-14 09:00

@irindel แหม งานนี้ต้องให้เค้าพูดเองมั้งคะ ใครจะไปรู้ ดีไม่ดีอาจจะติดใจในความทรมานปนตื่นเต้นจนขาดไม่ได้ก็ได้นะ open-mounthed smile
#แม่มันหันไปมองเห็นโอห์มวิ่งหนีไปแล้ว sad smile

#4 By *Alyssa* on 2014-06-13 21:10

#2 ความบันเทิงของคุณอัยย์ ความทรมานของพี่โอห์มครับ //กล้าวอยส์

#3 By irindel on 2014-06-13 20:51

ก๊ากกกกกกกก ขอขำเม้นต์ #1 ก่อน ...คือแบบ ไอเดียเหมือนกันเลยค่ะ คิดแว่บมาตอนอี้พูด "30" ถ้าอัยย์อยู่คงแบบ "รู้แล้วค่ะเจ๊ ไม่ต้องย้ำอายุตัวเองบ่อยๆ ก็ได้" #แล้วก็โดนถีบตามกันไป 5555555555555

คุณโอห์มคะ ฉันเห็นแววซวยคุณมารำไรค่ะ แลว่าคุณจะได้ตำแหน่งเสริมนอกจากพนง.เสิร์ฟประจำ คือเจเนอรัลเบ๊เฉพาะกิจเวลาอุปกรณ์เสียหายและต้องการคนใช้แรงงานนะคะ

เชื่อเซนส์ดิฉันเถอะค่ะ ดิฉันว่าเจ๊อี้เธอใช้คุ้ม เพราะงั้นอย่าลืมต่อรองเงินเดือนและโบนัสกับนางดีๆ แต่แรกนะ 55555555

ถึงสาวอี้จะมาแบบเฮี้ยบๆ บีว่าเธอก็ยังแจ่มใสได้อยู่นะ สงสัยเพราะพี่หวานเขียน คืออินเนอร์แม่อี้มันไม่ออกเยอะ ขวัญยังไม่กระเจิงเท่าไหร่ ก๊ากกก #โดนปชพ.ถีบ

สุดท้ายคุณโอห์มอย่าเพิ่งรีบเหนื่อยรีบท้อสิคะ เรายังไม่ได้เจอกันเลย ความบันเทิงยังรอคุณอยู่ค่ะดิฉันการันตี

#2 By *Alyssa* on 2014-06-13 18:00

แวบมาเมนต์อย่างไวว่อง... (ก่อนผีขี้เกียจจะเข้าสิง 555)

เอาส่วนของกล้าก่อนเนาะ จริงๆแล้วกล้าจะเกรียนกว่านี้หน่อยนะคะ อย่างเช่นตอนที่อี้บอกว่า

"30"

กล้าคงตอบประมาณว่า

"อายุเจ๊เหรอครับ?"

แล้วก็อาจจะโดนอี้เอาที่ทับกระดาษเขวี้ยงหัวแตกไปตามระเบียบ 555

แต่ไม่ต้องแก้หรอกนะคะ เท่าที่ทรงมาก็โอเคแล้ว แก้แล้วเดี๋ยวต่อความยาวสาวความยืดไม่จบ

แล้วก็โถๆๆๆๆ น้องกล้าคะ ซุ่มซ่ามปานครูเอมเยี่ยงนั้น ระวังสิ้นเดือนนี่เงินเดือนไม่เหลือนะคะ

อะ หมดส่วนของกล้าละ...

เห็นใครหลายคนคร่ำครวญในทวิตว่าฟีลหนุ่มพบสาวแบบแจ่มใสจากฟิคแรกหายเกลี้ยง อ่านแล้วเห็นด้วย เจ๊อี้สยายปีกเจ้าแม่มังกรออกมาแหล่ววว //โดนเจ๊อี้โบกปลิว

แอบขำตรงกะเทยแกล้งจมน้ำให้โอห์มไปผายปอดอ้ะ 555
ขอบคุณนะคะที่เอาน้องกล้ามาเล่นด้วย น้องกล้าสัญญาว่าจะตอบแทนพี่โอห์มให้สาสมเลยครับ (เอ๊ะ?)

#1 By irindel on 2014-06-13 14:54