Numtan@Cubicschool

วันนี้เป็นวันที่ 7 เดือน 7...

ทำไมกันน้า. . . ช่วงพักเที่ยงวันนี้ที่ห้องเรียนถึงดูครึ้กครื้นเป็นพิเศษ ฉันกวาดสายตามองเพื่อนๆที่ไปชุมนุมกันอยู่แถวหลังห้อง ตรงโต๊ะข้าวฟ่างพอดี...

หรือว่าข้าวฟ่างจะเอาการ์ตูนมาแจก. . . ไม่มั้งเดี๋ยวนี้การ์ตูนขึ้นราคาแล้วนี่

"น้ำตาลเขียนคำอธิษฐานวันทานาบาตะรึยังจ๊ะ" จู่ๆนายน์ก็วิ่งรี่ตรงมาหาฉัน

"ยังเลยจ๊ะ... ทำไมเหรอนายน์?"

"ข้าวฟ่างกำลังทำทังซาคุอยู่ เค้าฝากบอกว่าใครสนใจให้มาขอไปเขียนได้เลย"

"น่าสนใจจัง... เดี๋ยวน้ำตาลเขียนด้วยคนสิ" ว่าแล้วนายน์ก็วิ่งไปบอกเพื่อนคนอื่นต่อ...

วันทานาบาตะ กับ ทังซาคุ ได้ยินแล้วนึกถึงฉากในการ์ตูนที่เคยอ่าน... คนญี่ปุ่นเค้าเอากระดาษมาตัดเป็นแผ่นเล็กๆ เขียนคำอธิษฐานลงไปแล้วร้อยเข้ากับเชือกไปแขวนที่ต้นไผ่ พอรุ่งขึ้นในวันถัดจากวันทานาบาตะ ก็เอาไปลอยน้ำเพื่อให้คำอธิษฐานส่งไปถึง...  ไม่นึกว่าวันนี้จะมีคนจัดกิจกรรมแบบนี้ขึ้นจริงๆ ข้าวฟ่างนี่ก็ทำอะไรน่ารักๆเหมือนกันแฮะ

.

.

.

"ข้าวฟ่างทำทังซาคุอยู่เหรอเห็นนายน์บอก" ฉันนั่งยองๆที่หน้าโต๊ะของเพื่อนสาวที่กำลังขะมักเขม้นกับการตัดกระดาษเป็นแผ่นๆ กองเป็นภูเขาเล็กๆ "โห ตัดออกมาเยอะเลย น้ำตาลช่วยมั้ยจ๊ะ" 

"อื้อ...ไม่เป็นไรๆ น้ำตาลอยากเขียนมั่งมั้ยล่ะ"

"อยากสิ น้ำตาลเคยอ่านในการ์ตูน เค้าว่าคำอธิษฐานจะส่งไปถึงจริงเหรอ?"

"ไม่ลองก็ไม่รู้นี่เน๊อะ"

"งั้นน้ำตาลขอเอาไปเขียนสักสองสามแผ่นได้ป่าว"

"เอาสิ หยิบไปได้เลย... เขียนเสร็จแล้วเอามาให้ฉันนะ เดี๋ยวจะเอาไปแขวนบนต้นไผ่ให้จ้า"

ฉันหยิบทังซาคุมาสามแผ่น แล้วหันกลับมานั่งที่โต๊ะของตัวเอง... ขออะไรดีนะ...??? ฉันควงปากกาด้วยปลายนิ้วสองสามรอบ แล้วมือก็จรดปลายปากกาเขียนตัวอักษรยุกยิกออกมาเต็มกระดาษทั้ง 3 แผ่น อย่างรวดเร็ว ราวกับว่าอยู่ๆคำอธิษฐานมันพรั่งพรูออกมาจากสมองอย่างั้น

นี่คือคำอธิษฐานของฉัน...

คุณพ่อทำงานอยู่ที่เชียงใหม่ ส่วนพี่ชายก็เรียนมหาวิทยาลัยอยู่ที่นั่น (ข้อมูลจาก DB1) ทั้งสองคนนานๆจะกลับมาอยู่บ้าน บางทีคุณแม่ก็จะพาฉันกับพี่สาวไปเยี่ยมที่เชียงใหม่ แต่ฉันก็ยังอยากให้คุณพ่อกับพี่ชายกลับมาอยู่บ้านเรานานๆ  

วันหนึ่งฉันไปเดินตลาดกับคุณยาย เห็นลุงพ่อค้าเอาลูกกระต่าย กับ เม่นตัวเล็กๆใส่กรงมาขาย อยากได้จังเลยง่า แต่คุณยายไม่ยอมซื้อให้  *เศร้า* 

น้ำตาลจัดเป็นคนรักสัตว์คนหนึ่ง เห็นสัตว์น่ารักๆก็จะวิ่งเข้าหา... เหมือนแม่เหล็ก (ข้อมูลจาก DB 1)

และแผ่นสุดท้าย....... แผ่นนี้สำคัญมากๆ

ฉันทำมันปลิวตกจากโต๊ะไปตกที่ข้างโต๊ะข้าวฟ่าง เธอหยิบมันขึ้นมาส่งคืนให้ฉัน ไม่รู้เธอแอบเห็นคำอธิษฐานของฉันรึเปล่า (แต่ถ้าเห็นก็ไม่เป็นไร ยังไงข้าวฟ่างก็ต้องเอาไปติดต้นไผ่ให้อยู่แล้ว)

ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะทุกคน...!!!

"ขอบใจจ้า" ฉันเอาทังซาคุแผ่นนั้นมารวมกับอีก 2 แผ่นในมือ แล้วส่งคืนให้ข้าวฟ่าง "เขียนเสร็จแล้ว...!!! น้ำตาลได้เขียนทังซาคุเป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย เพราะข้าวฟ่างแท้ๆเลย ขอบใจนะจ๊ะที่จัดกิจกรรมดีๆแบบนี้ให้ทำ"

ข้าวฟ่างพยักหน้ายิ้มๆ รับทังซาคุของฉันไปรวมกับของเพื่อนๆโดยไม่พูดอะไร... ที่จริงข้าวฟ่างอาจจะคิดก็ได้ว่านั่งอยู่แค่ข้างหลัง เจอหน้ากันทุกวัน พูดคุยกัน ดูแลห่วงใยกัน ไม่เห็นต้องพึ่งทังซาคุเราก็สนิทกันได้ แต่ในใจฉันหวังว่าคำอธิฐานของฉันจะส่งไปถึงเธอ เพื่อที่เราจะได้สนิทสนม รู้จักกันมากกว่านี้อีกนะ

.

.

.

[จบ]

ปล.1 - ขอบคุณแม่น้องข้าวฟ่างที่ทำแทคนี้ขึ้นมาค่ะ  กว่าจะเขียนออกมาก็เลทไปมากมาย... ต้องขอโทษด้วย