HW403 : การเลือกชมรม
posted on 27 May 2009 18:34 by adeya in Homework"14 พฤษภาคม : วันเลือกชมรม... น้ำตาล"
ฉันยืนมองข้อความบนปฏิธินครอบครัวที่แขวนอยู่บนผนังในห้องรับแขก มันเขียนด้วยปากกาเมจิกสีฟ้าสดใส เป็นลายมือของฉันเอง ฉันคลี่รอยยิ้มบนใบหน้าด้วยความเบิกบาน แล้วเดินไปกินข้าวเช้ากับครอบครัว...
"วันเลือกชมรมเหรอลูก แล้วมีชมรมอะไรบ้างล่ะ?" คุณแม่ถามขณะที่ฉันตักข้าวใส่จานให้ทุกคน
"เท่าที่ทราบมาก็มี ชมรมการ์ตูน ชมรมดนตรีสากล ชมรมภาษาไทย ชมรมรักสิ่งแวดล้อม ชมรมทำอาหาร ชมรมคาราเต้ แล้วก็ชมรมบ้านไร่เรือนรักค่ะ"
"เธอชอบวาดรูปไม่ใช่เหรอ..." พี่โน๊ตพูดขณะเคี้ยวไก่ทอดอยู่ในปาก "ทำไมไม่เข้าชมรมการ์ตูนล่ะ"
"ยัยโน๊ต อย่าพูดไปกินไปสิลูก! ...แม่ว่าน้ำตาลน่าจะเข้าชมรมคาราเต้นะจ๊ะ เผื่อจะทำให้คะแนนวิชาพละดีขึ้น ไว้ใช้ป้องกันตัวก็ได้นะ"
"เอ่อ... แต่หนูยังไม่ได้... " ไม่เอาง่ะ ยังไงก็ไม่ชอบเล่นกีฬา...
"ชมรมทำอาหาร"
อยู่ๆคุณยายที่นั่งจิบน้ำชาอย่างสงบนิ่ง ก็พูดโพล่งขึ้นมาทำเอาโต๊ะกินข้าวเงียบไปอึดใจหนึ่ง และการเสนอแนะหัวข้อชมรมของฉันก็เป็นอันยุติ... เป็นอันรู้กันว่านั่นคือ คำตัดสิน ทุกคนหันกลับไปกินอาหารเช้าของตัวเอง ส่วนตัวฉันก็ทำได้แค่เหลือบมองคุณยายที่ยังคงนั่งนิ่งจิบน้ำชาต่อ และทำตาปริบๆกับจานข้าว...
"เฮ้อ! กะว่าจะไปเดินดูก่อนแล้วค่อยตัดสินใจแท้ๆ ไหงเป็นงี้ไปได้อ่ะ..."
.
.
.
เมื่อถึงคาบชมรมเพื่อนๆก็ทยอยกันเดินออกจากห้องเรียน เพื่อไปยังห้องประชุม แต่ละคนต่างถามไถ่กันว่าจะเลือกชมรมอะไรดี แต่เท่าที่เห็นก็มีตั้งโก๋นี่แหละที่แปลกกว่าเพื่อน เขาไม่อยากเข้าชมรมไหนเลย... แปลกจัง 
สุดท้ายก็โดนตรองลากออกจากห้องไป... (= =)
"นายน์จะเข้าชมรมอะไรเหรอ" ฉันหันไปถามคู่หูทวินเทลล์ ขณะเดินไปห้องประชุมกับเพื่อนร่วมห้องคนอื่นๆ
"ชมรมทำอาหารก็น่าสนุกนะ นายน์ชอบทำอาหารที่สุดเลย" นายน์ตอบด้วยเสียงร่าเริงสดใส "แล้วน้ำตาลล่ะ อยากเข้าชมรมไหนจ๊ะ เหมือนนายน์รึเปล่า?"
"ก็เล็งชมรมทำอาหารไว้เหมือนกันจ๊ะ" ถึงคุณยายจะยื่นคำขาดแล้ว แต่ขอไปดูบรรยากาศก่อนก็ไม่เสียหายนี่นา "ไว้เดินดูก่อนแล้วกัน"
ที่จริงแล้วฉันมีชมรมที่คิดไว้ในใจอยู่แล้ว 2 ชมรม คือ ชมรมการ์ตูน กับ ชมรมทำอาหาร เพราะว่า...
ชมรมดนตรีสากล
คุณพ่อเคยสอนให้เล่นเปียโนตอน 5 ขวบ หลังจากที่คุณพ่อต้องไปทำงานที่ต่างจังหวัด ก็ไม่มีใครสอนต่อ เปียโนหลังนั้นเลยกลายเป็นเฟอร์นิเจอร์ชิ้นหนึ่งในห้องนั่งเล่น ส่วนตัวฉันก็เล่นได้แค่เพลง โด เร มี
ความสามารถแค่นี้ อย่าเข้าเลยดีกว่า... 
ชมรมบ้านไร่เรือนรัก
ฉันไม่ชอบการปลูกต้นไม้... เพราะมีเรื่องฝังใจกับต้นไม้ต้นแรก (ไว้จะเขียนภายหลัง)
ชมรมรักสิ่งแวดล้อม
ทุกวันนี้ก็ช่วยรักษาสิ่งแวดล้อมอยู่แล้ว... ลำบากใจในการขออนุญาตคุณแม่ไปเข้าค่าย 
(ไม่ค่อยปล่อยให้ไปไหนไกลๆ)
ชมรมคาราเต้
เกลียดวิชาพละ และ ไม่มีเซนส์ในการเล่นกีฬา (เล่นกีฬาไม่เอาไหนซักอย่าง) เลยไม่สนใจตั้งแต่แรก
ชมรมภาษาไทย
ภาษาไทยเป็นวิชาที่ชอบนะ... แต่ถ้าให้เลือกล่ะก็... ชอบวาดรูป กับทำอาหารมากกว่า
ดังนั้นเมื่อถึงห้องประชุม ฉันก็เดินไปที่ชมรมเป้าหมายทั้ง 2 ชมรมเลย
ชมรมการ์ตูน
เดินวน 2 -3 รอบแล้วทำไมยังไม่มีเพื่อนห้องเรามาลงเลยอ่ะ... เห็นแต่พวกรุ่นพี่ ไม่เอาดีกว่า... (ภายหลังมารู้ว่ามีพั้นช์มาลง แอบเสียใจนิดๆ)
ชมรมทำอาหาร
ถึงจะสงสารพี่เย้เย ที่ต้องกินฝีมือนายน์... แต่การได้ทำอาหารกับเพื่อน รุ่นพี่ คงได้เรียนรู้และแลกเปลี่ยนประสบการณ์ / รสชาติของแต่ละคน แล้วเอาไปพัฒนาตัวเองได้ไม่น้อย และก็ได้ทำอาหารกับนายน์ด้วยคงสนุกดี 
ในที่สุดก็ตกลงใจเข้าชมรมทำอาหาร ฉันเอาใบสมัครมาเขียนแล้วส่งให้ประธานชมรม
"ตกลงเข้าชมรมทำอาหารเหมือนกันสินะ" นายน์วิ่งมากอดจากข้างหลัง
"จ้า ฝากตัวด้วยนะ เรามาฝึกทำอาหารด้วยกันนะ"
"อื้อ ไม่ต้องห่วง นายน์ทำสุดฝีมืออยู่แล้ว" เห็นรอยยิ้มสดใสของนายน์แล้วรู้สึกน่าเป็นห่วง คนที่น่าจะมาฝากชีวิตน่าจะเป็นพี่เย้เยซะมากกว่า...
สรุป
- น้ำตาลรู้สึกตื่นเต้นกับวันเลือกชมรม
- คุณยายฟันธงให้น้ำตาลเข้าชมรมทำอาหาร
- น้ำตาลเล็งชมรมการ์ตูน กับ ชมรมทำอาหารไว้ตั้งแต่แรก แต่เลือกชมรมทำอาหาร เพราะไม่มีเพื่อนลงชมรมการ์ตูน
- ดีใจที่ได้อยู่ชมรมเดียวกับนายน์ แต่เป็นห่วงประธานชมรมที่ต้องกินฝีมือนายน์
สงสัยนิดๆว่าพี่เย้ต้องเข้าโรงพยาบาลไปอีกกี่ครั้งกว่าจะจบเทอม (ฮา)
#1 By ปันรัก on 2009-05-27 20:05