[MS] รอยยิ้ม
posted on 06 May 2009 09:09 by adeya in Mainstoryคาบเรียนในยามบ่าย อากาศร้อนอบอ้าวกับแสงแดดจ้าที่ส่องมาจากข้างนอกหน้าต่าง ทำให้ยิ่งรู้สึกง่วงนอนเข้าไปใหญ่ หนังตาค่อยๆหรี่ลงๆ เสียงครูก็เบาลงทุกทีๆ โอ๊ย... จะหลับแล้ว!!!
แกร๊บ... แกร๊บ...
เสียงแกะขนมดังแว่วมาจากที่นั่งข้างๆฉัน ต่อมาก็มีกลิ่นหอมๆของสตรอเบอร์รี่ลอยมาแตะจมูก อืม... หอมจัง... อยากกินมั่ง ถ้าได้กินนะ... คงจะสดชื่นขึ้นแยะเลย
ยังไม่ทันคิดอะไรต่อ ฉันก็รู้สึกว่ามีใครกระตุกแขนเสื้อ เมื่อหันไปมองก็พบว่าเป็นเพื่อนตัวเล็กผมแกละที่นั่งข้างๆฉันเอง เธอชื่อ อวัสดา อาติยเวคิน และแทนตัวเองว่า "นายน์" เราเพิ่งรู้จักกันไม่กี่ชั่วโมง หลังจากถูกจัดให้นั่งด้วยกันตั้งแต่เช้า เพื่อนๆตั้งฉายาให้พวกเราว่า "ทวินเทลล์ดูโอ้" เพราะนายน์มัดแกละ 2 ข้าง ส่วนฉันก็ถักเปีย 2 ข้าง แถมยังนั่งคู่กันด้วย
"กินหนมมั้ย" นายน์กระซิบพลางยื่นลูกอมในห่อพลาสติกใสมาให้ฉัน
ฉันมองขนมบนฝ่ามือเล็กๆ มันเป็นก้อนกลมๆสีแดงสด โรยน้ำตาลขาวๆ น่าจะเป็นเยลลี่
"อื้อ" ฉันพยักหน้า แล้วรับขนมมา "ขอบใจจ๊ะ"
แหม กำลังอยากกินอยู่พอดีเลย... ฉันพยายามแกะขนมใต้โต๊ะให้เบาที่สุด และยัดใส่ปากตอนที่คุณครูหันไปเขียนกระดาน แต่ทันทีที่ลิ้นรับรสชาติเยลลี่ชิ้นนั้น ฉันแทบจะคายออกมาทันที...
เยลลี่อะไรเนี่ย ทำไมถึงเปรี้ยวอย่างงี้!!!
ฉันหยีตาทั้งสองข้าง ส่ายหัวไปมา ตัวสั่นนิดๆ เพราะความเปรี้ยวในปาก ขณะเดียวกันนั้นเจ้าของขนมกลับนั่งเอามือปิดปากกลั้นเสียงหัวเราะคิกคัก ฉันรู้สึกฉุนนิดหน่อย เหมือนโดนแกล้ง พอความเปรี้ยวทุเลาลงฉันก็หันหน้า ไปต่อว่าเสียหน่อย แต่ว่า...
พอเห็นรอยยิ้มสดใส ไร้เดียงสาบนใบหน้าขาวนวล ทำให้ความโกรธหายไปอย่างฉับพลัน ดวงตากลมโตแป๋วแหววของนายน์เหมือนจะบอกว่าเธอไม่ได้มีเจตนาแกล้งฉัน...
"ไม่อร่อยเหรอจ๊ะ" เธอเอียงคอถาม
"เอ่อ... มัน..." รสเปรี้ยวในปากตอนนี้ถูกแทนที่ด้วยรสหวานและกลิ่นหอมสตรอเบอร์รี่อัดแน่นเต็มปาก รู้สึกถึงความอร่อยของขนมชิ้นนี้ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก "อะ... อร่อยจ๊ะ"
"เหรอจ๊ะ มันจะเปรี้ยวนิดหน่อยตอนแรก หลังจากนั้นจะอร่อยมากเลย" นายน์ยิ้มกว้าง "เห็นน้ำตาลทำท่าง่วงๆ เลยแบ่งให้กินจะได้หายง่วงไงจ๊ะ"
นั่นสินะ... ฉันก็คิดอยู่แล้วว่าเธอคงไม่ตั้งใจจะแกล้งกันหรอก ไม่น่าไปโกรธเธอเลย...
"จ้า ขอบใจนะจ๊ะ" ฉันยิ้มให้นายน์กว้างๆ พลางเอามือไปคว้ามือนุ่มนิ่มของนายน์มาบีบเบาๆบนตัก เธอบีบตอบ
"ต่อไปจะให้ใครกินดีนะ" นายน์เอานิ้วมืออีกข้างแตะริมฝีปาก เหลือบตาไปมองคนรอบข้าง
ทว่าคราวนี้ฉันกลับรู้สึกว่าในแววตากลมโตคู่นี้ มีความเจ้าเล่ห์ซ่อนอยู่... แต่ก็ยังคงบอกตัวเองว่า
ฉันคงคิดไปเองล่ะมั้ง!!!?
สรุป
-
เรื่องนี้เกิดขึ้นในวันแรกของการเปิดเรียน
-
ยามบ่ายน้ำตาลรู้สึกง่วง นายน์เลยแบ่งขนมมาให้กิน
-
นายน์แกล้งน้ำตาล (ขอเป็นเหยื่อคนแรก)
-
น้ำตาลไม่โกรธนายน์ เพราะเห็นรอยยิ้มสุดแสนน่ารักของนายน์ (เป็นจุดอ่อนของน้ำตาล)
-
น้ำตาลไม่คิดว่านายน์จะแกล้งเพื่อนคนอื่นต่อ
รอยยิ้มทลายความโกรธได้จริงๆด้วย
น่ารักทั้งคู่เลยสองสาว ทวินเทลล์
แต่แอ้... เหตุการณ์มันเดจาวูมากๆ
น้ำตาลลองถามพี่แมนดูนะ อิอิ
#1 By Thai-Cubic on 2009-05-06 10:19